လြတ္လပ္ေရးေန႔အေတြး
ႏွင္းျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ ဇန္န၀ါရီလ နံနက္ခင္းတစ္ခင္းမွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ေရွ႕ လမ္းေရွာက္ေနရင္းနဲ႔ ေရႊတိဂုံဘုရားႀကီးကို ဖူးေျမာ္မိပါတယ္။ တက္သစ္စ ေနျခည္ႏုေအာက္မွာ ၀င္းပေနတဲ့ေရႊေရာင္ေတြဟာ ျမဴေတြၾကားကထိုးထြက္ၿပီး ဟိုတစ္စဒီတစ္စနဲ႕ တလက္လက္ ေတာက္ပေနပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ အေတြးတစ္ခု ၀င္လာပါတယ္၊ ေလာကမွာ ေရႊေရာင္ဓမၼတရားစစ္ဆိုတာ အဓမၼျမဴခိုးေတြ ဘယ္လိုပဲ ကာဆီးထားထား အၿမဲထြန္းလင္းေနဆဲျဖစ္ၿပီး၊ အဓမၼတရားဟာ တခ်ိန္မွာေတာ့ ဖယ္ခြာရစၿမဲ ဆိုတာပါခင္ဗ်ာ။
တစ္ဆက္ထဲ အဂၤလိပ္တုိ႔ လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း၆၀ တိုင္ခဲ့ပါပေကာလို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမ်ွာ္မွန္းခဲ့သလို လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ အရသာကို တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ မခံစားရေသးပါဘူးဗ်။ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး ယုတ္စြအဆုံး ေန႔တဓူ၀အေရး နယ္ပယ္ေတြမွာ အာဏာပိုင္တို႔ရဲ႕ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြေၾကာင့္ ျပည္သူေတြဟာ မလူးသာ မလြန္႔သာ ျဖစ္ေနဆဲပါ။ ကိုယ့္ဘ၀ခရီးလမ္းကို ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခ်က္အတိုင္း ရဲရဲ၀့ံ၀ံ့ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔အတြက္ ခက္ခဲေနဆဲပါခင္ဗ်။ အမွန္ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို႔ေတြ မလြတ္လပ္ေသးပါဘူး။
၁၈၈၅ခုႏွစ္ ပါေတာ္မူၿပီး ကတည္းက ျမန္မာတို႔ဟာ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ္ဗ်။ တင္းက်ပ္တဲ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြမွန္သမွ်ကို ခ်ိဳးဖ်က္ႏိုင္ဖို႔ အၿမဲႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ဝိုင္အမ္ဘီေအ၊ ဂ်ီစီဘီေအ အသင္းတို႔လႈပ္ရွားမႈ၊ ပထမ ေက်ာင္းသားသပိတ၊္ ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုးရဲ႕ စည္းရံုးလႈပ္ရွားမႈ၊ ဒုတိယ ေက်ာင္းသားသပိတ္၊ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံု အစရိွတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ မတရားတဲ့ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ ျမဴေမွာင္ေတြၾကားက ျပတ္ျပတ္သားသား လင္းလက္လာတဲ့ ေရႊေရာင္အလင္းတန္းမ်ားဘဲ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်။
ျမန္မာတို႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအသိ၊ စည္းလုံးညီညြတ္မႈေရခ်ိန္ ျမင့္မားလာတာနဲ႔အမွ် လြတ္လပ္မႈေတြ ပိုမိုရရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ဒိုင္အာခီ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ၉၁ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ေတြနဲ႔ ညီညြတ္ေရးေရခ်ိန္ ျမင့္မားလာေနတဲ့ ျမန္မာတို႔ကို ေခၽြးသိပ္ခဲ့ရတယ္ဗ်။ ဒီေနရာမွာ နယ္ခဲ်႕ တို႔ေပးခဲ့တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ရဲ႕ အႏွစ္သာရ စစ္မွန္မႈ ကိုေျပာလုိတာ မဟုတ္ေပဘူး။ အဖိႏွိပ္ခံလူထု စည္းလံုးညီညြတ္မႈရိွေလေလ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြ အေလွ်ာ့ေပး လိုက္ေလ်ာရေလေလ ဆိုတဲ့အခ်က္ကုိ မီးေမာင္းထိုးျပလိုျခင္းသာ ျဖစ္တယ္ခင္ဗ်။ အမ်ဳိသားေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ ျမန္မာတို႔ရဲ႕ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ရိွခဲ့တဲ့အတြက္ ၁၉၄၈ခုႏွစ္မွာ လံုး၀လြတ္လပ္ေရး ရရွိခဲ့ပါတယ္။
အမ်ဳိးသားစည္းလံုးမႈ ပ်က္ျပားခဲ့တဲ့အတြက္ ၁၄ႏွစ္အၾကာမွာ ေရႊေရာင္ေတာက္ပခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဟာ အာဏာရွင္လူတစ္စု လက္ေအာက္မွာ ဆိတ္သုန္းခဲ့ရတယ္ဗ်။ ျမန္မာျပည္ကို မတရားတဲ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ သံကြန္ခ်ာ ထပ္မံလႊမ္းမိုးခဲ့ရျပန္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ ဆံုးရံႈးခဲ့ရတဲ့ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးမ်ားအတြက္ ေခါင္းငံု႔မခံဘဲ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဆဲဗင္းဇူလိုင္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ အလုပ္သမားအေရးအခင္း၊ ဦးသန္႔အေရးအခင္း ေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ တံတိုင္းကို ရိုက္ခ်ဳိးဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒါေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္ အုပ္စိုးမႈ အမိုက္ေမွာင္အတြင္းက ပြင့္အံထြက္လာတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေရႊေရာင္သတၱိေတြ ျဖစ္တယ္။
၁၉၈၈ခုႏွစ္အေရးေတာ္ပံုမွာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ စည္းလံုးမႈ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈမရခဲ့ပါဘူး။ တဆက္ထည္းမွာဘဲ ျမန္မာျပည္ဟာ ပိုမိုနက္ရႈိင္းတဲ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ အေမွာင္ထုအတြင္း က်ေရာက္ခဲ့ရတယ္ဗ်။ ၁၉၉၀ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ NLD ပါတီကို မဲေပးခဲ့ဲၿပီး ျပည္သူ႕ ဆႏၵကို ရဲရဲ၀့ံ၀့ံ ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ ၉၂ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ၊ ၉၆၊၉၈ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ နဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္အုပ္စိုးမႈ အမိုက္ေမွာင္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္လုိတဲ့ ဆႏၵေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အလင္းတန္းေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္ဗ်။
၁၈၈၅ခုႏွစ္ ကတည္းက ဆံုးရႈံးခဲ့ရတဲ့ လြတ္လပ္ေရးဟာ အႏွစ္၆၀ေက်ာ္ ၾကာၿပီးမွ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဘိုးဘြားေတြရဲ႕ ေသြးေခၽြးေတြေပးဆပ္ၿပီး ရယူခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီလုိပဲ ၁၉၆၂ခုႏွစ္မွာ ျပန္လည္ဆုံးရံႈးခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးေတြကုိ ျပန္လည္ရယူဖို႔အတြက္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ လြတ္ေျမာက္ေရးပန္းတိုင္ဆီ အေရာက္လွမ္းႏုိင္မယ့္ အခ်ိန္ဟာ အကန္႔အသတ္မဲ့ပါ။ အဲဒီ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈ၊ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊ ေတာ္လွန္ေရးသတိ အစဥ္ႏိုးၾကားေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္ဗ်။ ဒါ့အျပင္ ျပည္တြင္း၊ျပည္ပ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုအတြင္း စည္းလံုးညီညြတ္မႈ ပိုမိုတည္ေဆာက္လာႏုိင္တာနဲ႔အမွ် ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ လူမႈဘ၀ လြတ္လပ္မႈဟာ ဖံုးလႊမ္းထားတဲ့ မတရားတဲ့ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ အေမွာင္တိုက္မွ ထြက္ေျမာက္လာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်။
က်ေနာ္ အေတြးနက္ေနတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာဘဲ မ်က္ႏွာမူရာမွာရွိတဲ့ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႀကီးဆီက ေရႊေရာင္အလင္းတန္းမ်ားဟာ ပိန္းပိတ္ေနတဲ့ ျမဴေတြၾကားက ဟိုနားဒီနားကေန ထိုးေဖာက္ေတာက္ပေနပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထြန္းလင္းလာတဲ့ နံနက္ေနေရာင္ေအာက္မွာ ျမဴခိုးေတြဟာ အလန္႔တၾကား ကြယ္ေပ်ာက္ေနပါၿပီ။ ေရႊေရာင္ေတြ ၀င္း၀င္းလက္လက္နဲ႔ ေတာက္ပေနတဲ့ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ကို ေရႊေတာင္ႀကီးအလား အေ၀းက ဖူးေျမာ္လိုက္ရပါတယ္။ အဆံုးမွာေတာ့ ဤေလာကမွာ ဓမၼ ကသာ အႏိ္ုင္ရၿမဲ မဟုတ္ပါလားခင္ဗ်ာ။
ကိုညိဳ
